Na początku pojawiła się możliwość - możliwość stworzenia czegoś, co wykroczyło by dalej niż rozciąga się nasze własne, jednostkowe istnienie.

Zaraz potem zrodziło się pragnienie - przemożna chęć kreacji.

Każdy z nas jest inny, podąża swą własną ścieżką, inaczej postrzega rzeczywistość.

Pleroma powstała na styku tego, co różne. Na styku przestrzeni nasyconych odmiennymi znaczeniami.

Jednak pomimo różnic nie zatracono możliwości.

Wszyscy ci, którzy tchnęli życie w Pleromę pragnęli się rozwijać, intensyfikować własne istnienie. Pragnęli być bardziej.
Wszystko to stało się o wiele prostsze, szybsze, i skuteczniejsze gdy weszli w interakcje z podobnymi sobie.

Nie jest istotne kto jaką ścieżką kroczy, o ile kieruje nim otwartość i chęć rozwoju. W rzeczy samej, im bardziej będziemy się między sobą różnić, tym ciekawsze rezultaty i większe korzyści przyniesie nam wspólna praca.

W naturalny sposób zaczął powstawać układ, który po pewnym czasie zaczęto nazywać Pleromą (gnostyckim określeniem wszechrzeczywistości). Bowiem prawdziwy rozwój jest eksploracją istnienia, aktywizacją bezkresnych oceanów potencjalności, które jednako rozpościerają się w nas wszystkich. PLEROMA jest zatem zarówno początkiem jak i kresem naszej wędrówki.

Już na samym początku uznano, iż należy dotrzeć do jak największej liczby niezależnych, otwartych i kreatywnych jednostek, które bez względu na wyznawany światopogląd łączyłoby pragnienie rozwoju; jednostek, które w interakcji z drugą osoba widzą nie zatracenie samego siebie, lecz poszerzenie pola własnych możliwości.

Nie jest zatem Pleroma ani czymś tajnym, ani zamkniętym. Bowiem obie te cechy są najczęściej zasłoną dla ludzkiej słabości i pychy. Zamiast tego postanowiono stworzyć dogodną płaszczyznę rozwoju dostępną dla każdego. Możliwość wspólnych eksploracji i poszerzania świadomości.

Z nieograniczonych możliwości bierze się wielość rozwiązań, dlatego też nie opowiadamy się za żadną konkretną ścieżką rozwoju. Uważamy, iż każdy może dokonać wyboru najlepiej odpowiadającego jego własnej naturze. Co więcej, korzystnym jest zapoznanie się z możliwie największą ilością tradycji i poglądów, by w pełni rozwinąć posiadany potencjał.

Inspiracja płynie do nas nieprzerwanym strumieniem z takich źródeł jak nauki diamentowego wozu, szamańskie praktyki, traktaty taoistycznych mędrców, Enochiana, Thelema, Tantra, Kabała, tradycja Sufi, afrykańskie i amerykańskie kulty opętania, gnostycyzm oraz zewsząd gdzie dostrzeżemy znamiona mądrości i wglądu.

Są pośród nas również tacy, którzy dostąpili misterium mądrości mocą lapis philosophorum i innych ekstraktów sztuki Khem.

Inhibicję naszego ego powierzamy mocy Eris Kallisti Discordii.