|
|
|
Pancernik
Shikishima |
|||
|
|
|
|
|||
|
Wyporność
standardowa |
14 800 t | ||||
|
Wyporność
bojowa |
15 453 t |
||||
|
Wymiary |
Długość |
126,49 m | |||
|
Szerokość |
23,16 m |
||||
|
Zanurzenie |
8,6 m | ||||
|
Uzbrojenie |
4 x 305 mm/ L40 14 x152 mm/ L40 20 x 76 mm/ L40 6 x 47 mm/ L43 4 w.torp. 457 mm |
||||
|
Pancerz |
Burta |
152-225 mm | |||
|
Pokład |
76 mm | ||||
|
Wieże |
250 mm | ||||
|
Stanowisko
dowodzenia |
356 mm |
||||
|
Barbety |
356 mm |
||||
|
Kazamaty |
152 mm | ||||
|
Napęd |
2
silniki parowe pionowe, potrójnego
rozprężania Moc 14 500 KM |
||||
|
Prędkość |
15 węzłów | ||||
|
Zasięg |
9 000 mil przy 10 węzłach | ||||
|
Paliwo |
|
||||
|
Załoga |
741 ludzi | ||||
|
|
|
||||
| Budowę pancernika rozpoczęto 29 marca 1897 roku w brytyjskiej stoczni Thames Iron Works, London, wodowanie nastąpiło 1 listopada 1898 roku. Budowę zakończono 26 stycznia 1900 roku. Po wybuchu wojny 1905 roku okręt bierze udział w blokadzie i ostrzale Port Artur, jest też uczestnikiem bitwy na Morzu Żółtym 10 sierpnia 1904 roku. W czasie bitwy Cuszimskiej otrzymał 6 trafień pociskami rosyjskimi, tracąc 13 zabitych i 24 rannych. Podczas I wojny światowej służył w ochronie Wysp Japońskich przed eskadrą Spee. Po remoncie w 1919 roku zostaje przeklasyfikowany na pancernik obrony wybrzeża, pływa w tej roli do 1921 roku kiedy to zostaje okrętem szkolnym. W roku 1923 zostaje skreślony z listy floty i służył jako okręt cel. Podczas II wojny światowej kadłub okrętu jakimś zrządzeniem losu uniknął amerykańskich bomb i przetrwał do 1948 roku kiedy to pocięto go na złom. | |||||
