Pancernik Pobieda

Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony


 

 


 

     

 Wyporność standardowa

                                           12 670 t.

 Wyporność  bojowa

                                           13 500 t.

 Wymiary

 Długość

                              133,4 m

 Szerokość

                               21 m

 Zanurzenie

                              7,92 m

 Uzbrojenie

             rok 1902.                                       rok 1909.
      4 działa 254 mm L/45.                    4 działa 254 mm L/45.
      11 dział 152 mm L/45.                    10 dział 152 mm L/45.
      20 dział 75 mm L/50                       16 dział 76 mm L/40.
      20 dział 47 mm L/43.                       2 w. torp. 381 mm.
      8 dział 37 mm L/23
      5 w. torp. 381 mm.

 Pancerz

 Burta

                  178-229 mm

 Pokład

                    51-76 mm

 Wieże

                     229 mm

 Stanowisko dowodzenia

                     152 mm

 Kazamaty

                     127 mm

 

 

 Napęd

 3 silniki parowe potrójnego rozprężania
 Moc 15 000 KM

 Prędkość

                                        16 węzłów

 Zasięg

                             6 200 mil przy 10 węzłach

 Paliwo

                     Węgiel 1060 ton norma, 2060 ton max

 Załoga

                                  27 oficerów i 717 ludzi

 

 

 Pancernik „Pobieda” został zbudowany w stoczni Baltiyskiy Zavod, S.-Peterburg nad Bałtykiem.  Stępkę położono 28 lutego 1899 roku, wodowanie nastąpiło 17 maja 1900 roku. Budowę  zakończono 25 lutego 1902 roku.
 Okręt należał do typu „Pereswet”.
 W 1903 roku pancernik został wcielony do I Eskadry Oceanu Spokojnego. Jego bazą był Port  Artur.
 Po wybuchu wojny Rosyjsko-Japońskiej został uszkodzony przez pociski japońskich  pancerników  ostrzeliwujących Port Artur, 10 sierpnia 1904 roku bierze udział w bitwie na  Morzu Żółtym gdzie  otrzymuje 11 trafień.
 Gdy armia japońska wyszła na wzgórza górujące nad portem pancernik znalazł się pod ostrzałem  dział lądowych. W ostatnich dniach ostrzał prowadzono z 4000 m.
 „Pobieda” zatonął 7 grudnia 1904 roku.
 Wydobyty przez Japończyków w październiku 1905 roku został wcielony do pod nazwą   „Suwo”,  remont przeprowadzono w Yokosuka gdzie wymieniono kotły i uzbrojenie. Swą nową  działalność  rozpoczął w październiku 1908 roku.
 Nie został zwrócony Rosji tak jak niektóre jednostki. Zmieniono również klasyfikację okrętu, od  tej pory był pancernikiem obrony wybrzeża.
 W roku 1912 przechodzi kolejny remont.
 Od 1914 roku jest okrętem szkolnym, a od 1917 roku okrętem szkolnym wyszkolenia  artyleryjskiego.
 Okręt skreślono z listy floty w 1922 roku i przystąpiono do jego rozbrojenia w Kure. 13 lipca  1922  roku podczas zdejmowania płyt pancernych okręt przewrócił się.
 Po wydobyciu zdjęto z niego uzbrojenie i wyposażenie okrętu. Dalsze prace rozbiórkowe  wstrzymano i odholowano kadłub do Mitsugo Jima. Przebywał tam przez cały okres II wojny  światowej Ostatecznie został pocięty na złom w Kure w 1946 roku.