Krążownik liniowy Inflexible
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	17 410 t
	Wyporność bojowa	20 135 t
	Wymiary	Długość	172,8 m
		Szerokość	24 m
		Zanurzenie	7,62 m przy 20 000 t
	Uzbrojenie	8 dział 305 mm Mk X L/45                     16 dział 102 mm Mk III L/45                     7 km                     5 w.torp 450 mm
	Pancerz	Burta		152 mm
		Pokład		19-25 mm
		Wieże		76-178 mm
		Stanowisko dowodzenia
		Cytadela		152 mm
	Napęd	4 zespoły turbin Parsona bez przekładni redukcyjnej, 31 kotłów  wodnorurkowych Babcock & Wilcox, 41 000 KM, 4 śruby.
	Prędkość	25,5 węzłów, na próbach 26,5 węzła
	Zasięg	6200 mil / 10 w, 3050 mil / 22 w
	Paliwo	3084 t. węgla, 725 t mazutu
	Załoga	781 ludzi
	Krążownik liniowy wybudowany w stoczni John Brown w Clydebank, stępkę położono 5 lutego  1906 roku, wodowanie nastąpiło 26 czerwca 1907 roku, a oddanie do służby 20 października 1908  roku. Pod koniec tego samego roku miał odbyć rejs na Morze Śródziemnomorskie, ale w wyniku  uszkodzeń pokładu które odniósł podczas ćwiczebnych strzelań spędził okres od końca  października do stycznia 1909 roku w remoncie.  W marcu 1909 roku po reorganizacji brytyjskiej floty został przydzielony do I eskadry  krążowników. Od 16 września do 9 października 1909 roku składa wizytę w USA między innymi  w Nowym Jorku, który opuszcza 9 października by 19 października zawinąć do Metropolii. Od  końca października do grudnia 1909 roku okręt przechodzi remont polegający na usunięciu usterek  w uzbrojeniu artyleryjskim. Równocześnie instalując fokmaszcie i grotmaszcie prymitywne  urządzenia do pomiaru odległości do wrogiej jednostki.  W kwietniu 1910 roku bierze udział w manewrach floty Atlantyku i floty Metropolii.  26 maja 1911 roku dochodzi do kolizji z pancernikiem HMS "Benbow", okręt odnosi uszkodzenia  dziobu.  8-11 1914 roku uczestniczy w poszukiwaniu niemieckiej Eskadry Śródziemnomorskiej.  8 grudnia 1914 roku uczestniczy w bitwie Falklandzkiej , potem wraca na Morze Śródziemne gdzie od 24 stycznia do 11 marca 1915 roku ostrzeliwuje Dardanele jako okręt flagowy sił sojuszniczych. 18 marca 1915 roku podczas forsowania cieśnin Dardanelskich uszkodzony przez minę i ostrzał  turecki do tego stopnia że zaszła potrzeba wejścia na mieliznę by uratować okręt przed  zatonięciem. Łącznie zostaje trafiony 7 pociskami artyleryjskimi które spowodowały pożar na  okręcie i zalanie paru przedziałów. Wybuch miny spowodował zalanie przedziałów dziobowych.  Okręt przechodzi remont w Gibraltarze, by następnie 19 czerwca 1915 roku powrócić do Anglii.  31 maja 1916 roku uczestniczy w bitwie Jutlandzkiej.  19 sierpnia 1916 roku był bezskutecznie atakowany przez U 65.  31 stycznia 1918 roku krążownik uczestniczy w tak zwanej „Bitwie koło wyspy May” czyli  następujących po sobie kolizji okrętów brytyjskich w wyniku zacięcia się steru na okręcie  podwodnym „K 22”, krążownik ma kolizję z okrętem podwodnym K4 .  W marcu 1919 roku przechodzi do floty rezerwowej i zostaje jej okrętem flagowym.  31 marca 1920 roku trafia na listę okrętów do kasacji.  1 grudnia 1921 roku zostaje sprzedany firmie Stanlee Shipbreaking Co. w Dover, gdzie trafia 8  kwietnia 1922 roku. W tym samym 1922 roku zostaje sprzedany do Niemiec gdzie następuje  złomowanie .