Pancernik Glory
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	13 150 t
	Wyporność bojowa	14 320 t
	Wymiary	Długość	128,5 m
		Szerokość	22,6 m
		Zanurzenie	7,88 m
	Uzbrojenie	4 x 305 mm L/35 Mark VIII                    12 x 152 mm L/40 QF Mark I                    10 x 76 mm                    6 x 47 mm L/40 Hotchkiss Mark I                    4 w. torp. 457 mm
	Pancerz	Burta		152 mm
		Pokład		50+25 mm
		Wieże		203 mm
		Stanowisko dowodzenia		305 mm
		Barbety		152 mm
		Kazamaty		152 mm
	Napęd	2 maszyny parowe, 20 kotłów parowych, 13 500 KM
	Prędkość	18,3 węzła
	Zasięg	8 000 mil przy 10 węzłach
	Paliwo	800 t węgla, maksymalnie 1800 t
	Załoga	682 ludzi
	Okręt zbudowany w stoczni Lairds, stępkę połozono 1-12-1896 roku, wodowanie nastąpiło  11-3-1899 roku, budowę ukończono w paździeniku 1900.  Okręty tego typu były pierwszymi brytyjskimi pancernikami z pancerzem z Kruppowskiej stali.  Również jako pierwsze posiadały kotły wodnorurkowe oraz dwa opancerzone pokłady.  Po wybuchu wojny pancernik służył w 8 eskadrze floty Kanału. W latach 1916-1919 bazą  pancernika był rosyjski Murmańsk.  Okręt został zezłomowany w 1922 roku.